4 Kasım 2010 Perşembe

Bu yazımdan bir sonrakine selamlarımla ....



 Bir müzik aleti çalabileniz varmı?
 Yada çalmış olanız?
 Hıımmm anladım...
 Peki o zaman en çok yapmak istediğiniz şeydi ama yapamamıştınız..mutlaka sonuncusunda tutturduklarım vardır:))

 Ben son maddedeki kategoriye girenlerdenim...Ama tek bir alete bağlanamadım ben...Gitar çalmaya çalıştım olmadı...Bunun arkasına mızıka,akordeon,keman eklendi hatta 2 aylık bir bateri kursu geçmişimle son buldu bu denemelerim...

 Tutturamamıştım hiçbirinde,sıkılmıştım istememiştim....Başarasızlığımın nedeni benim beceriksizliğimmiydi yoksa sadece gerçekten neyi istediğimi onlara hissettirememiş olmammı..Doğru cevap beni hayatlarının içine onların kabul etmemiş olmalarıydı sanırım...Ama bagetlerimi çöpe atarken bunların hiçbiri aklıma gelmemişti.. Sadece şu cümleleri kurmuştum "kupia müzik hayatın burda son buluyor..Başka hobilere yelken aç kuzum sen"

 Orda bitirmiştim işte...Hiçbirşeyi derinlemesine düşünmeden salıvermiştim iplerimi tekrar...Ben yüzeysel bir insanmıydım acaba,

 Yoksa....
 Yoksa Ne?

 Zaman bana çok şeyi düşünmeyi öğretmişti aslında, hatta bu durumu abartarak artık düşünmenin ötesinde hep bir planlama halindeydim...Her yaptığım bir dahaki yapacağıma sadece basamak olmuştu benim için....Bu farkedemediğim gerçeği İtalyadayken bir arkadaşım yüzüme çarptı...

 Gözlerimin içine bakıp "Anı yaşamıyorsun" dediğinde..

 Alaylı bir gülümsemeyle "nasıl yani" diyebildim sadece...

 Şimdi burdasın ama sen aslında bir sonraki yerdesin yada yapacağındasın yada, yada burasının olmadığı heryerdesin dediğinde suratımın baya bi asılmış olmasına rağmen...
 Kaşlarımı saçmalık dercesine kaldırıp mojitomdan derin bir yudum çektim...
 Kafamda dolaşan "burası iyide burdan sonra ne yapsak acaba" düşüncelerimle beraber...

 Eve gidip yastığa başımı koyduğumda 90lardan kalma bir şarkıyı çalan gitar tıngırtısı kulağıma çalındı..Daha önce hiç duymamıştım sanki bu ezgiyi hangi konser olduğunu hatırlamak için geriye sardım hatıralarımı karanlıklarda çalanın kendim olduğunu gördüğümde...Kendimle kibirli kibirli gurur duydum..

 Hah ne kadar güzel gözlerimi kapatmış, müziğimle beraber anımı yaşıyordum ama :))

 Gözlerimi huzurla uykuya teslim ederken...Bıçak gibi saplandı yüreğime sölediğim şarkıyı aslında hiç duymamış olmam...
  
 Nedenmi?
 Çünkü ben yine sanırım birsonraki yerdeydim.... 

3 Kasım 2010 Çarşamba

Kötü Bir başlangıç, İyi bir son....

Selam 
Merhaba
Ben geldim...
Huu Huuu
Ciao!!!!


:))
Ben Geldim .....
Nerelerdeydin die sorarsanız inanın cevap veremem....Ama koptum gittim işte.... Toparladınmı kendini döndünmü artık diye sorarsanız kocaman bir evet diyebilirim herkese...

İyimiydim peki eh idare ederdim...Artık iyimiyim EVET çok iyiyim...

Özelemişmiydim sizleri buraları hatırlamıyorum...Şimdi özlediğimi anladımmı peki, yine dolu dolu kocaman bir evet yollarım size...

 Bir süreliğine İtalya semalarında uçtum ve geldim yuvama kondum....terketmiş buraları dönmeyecektim:))
 Ama geldim işte buradayım...Sevdimmi oraları diye sorarsanız evet, peki şimdi düşünmem lazım sanırım:)...

Hayatla bağlantılarımı koparmıştım aslında bu yeni bişey değildi biliyomusunuz uzun zaman önce başarmıştım ben bunu...Kendime Hayatın attığı tokat ağır gelmeden çok acıtmadan kendime geldiğim için huzurluyum aslında...

10 larca kitap okudum, film seyrettim, içtim sarhoş oldum, 1000lerce fotoğraf çektim, jazz dinledim, sokaklarda bağıra bağıra türksanat müziği söyledim, plaklar aldım birsürü, 2. el herşeyi doldurdum yepyeni hayatıma....

Herşeyi sıfırlayarak döndüm hayatıma artılar eklemek umuduyla... 

Ağladım Bir şişe şarabın dibini gördüğümde "Yapacaklarım" listesine gözümün ucuyla baktığımda hıçkararak ağladım, yeni bir şarabı açtığımda ise elime yeni temiz bir kağıt ve tükenmez kalem alarak kahkahalarla gülümseyerek oluşturdum listemi....

 Bittimi peki, sanırım :///
 Bildiğim tek şey artık kağıdımın karalamaya izin vermeyeceği...

Kaybolmuştum evet, istediğim yeri bulabilmek için kestirme yolları aramaktan ararken, solmuş ağaçlar arasındaki patika uzun yolu farkettiğimde beğenmemiş uzun diye vazgeçmiştim, çaresizlikle yolumu kaybettiğimde yanlışlıkla girdim o yola.. gerçekten benim tercihim değildi yine..Ama nerden bilebiliridimki aradığım kestirme yolun o uzun patika yolda olduğunu...
Arrivederci.... 


*Not: Yazımdaki yanlışları silmeden üstünü karalamayı tercih ettim umarım kafanız karışmaz..
*Asıl Not : ESKETEK , CEPAYNASI  ve RUŞEN ..  teşekkür ederim mesajlarınız için birileri tarafından düşünüldüğümü görmek beni gerçekten çok mutlu etti...Teşekkür ederim görüşmek üzere...