Ben geldimmm...
Yazımı yazmadan önce bir kez daha baktım yüzüğüme ve derin bi iç çektim...
Küçükken bana sorarlarmış
Büyüyünce ne olcaksın
Gelin olcam dermişim
İşte benim maceram böle başladı...
Evlilik delisi olarak görmeyin...Ama hepimizin hayalini ben her zaman çok derin yaşadım...
Kırmızı kurdelalı bohçalarımı
hayal ettim....
Anneciğim teşekkür ederim...Herşeye tek tek özen gösterip...Sevginle, biliyorum ki mutluluktan akıttığın gözyaşınla hazırladığın için...
Tek taşımı hal ettim...
Babacığım, sevgilim teşekkür ederim...
Benim için engüzelini istediğiniz için...
Pastamı hayal ettim...
İncicim teşekkür ederim...Bütün güzelliğini, heyecanını pastanın her köşesinde hissettirip bir kere daha benim için harikalar
yaratıp kahramanım olduğun için...
Annem gözyaşlarını ben üzülmeyeyim diye mutluluğunun arkasına saklayıp yatağından herşeyin gönlümce olması için koşturduğun için...
Babacığım aklımın kaldığı herşeyi yapabilmek için verdiğin uğraş için...
Kardeşim benim yanımdan hiç ayrılmadan bütün herşeyi organize edip, yorgunluktan hiç şikayet etmediğin için
Çok teşekkür ederim...
Annem, kardeşim, babam, doslarım ve mutlu olmam için seferber olan bütün sevdiklerim....
O kadar gurur duydumki sizlerle...Pır pır dönmeniz, muhteşem organizasyon yeteneğiniz, Ben mutlumuyum diye gözlerime bakıp anlamaya çalışmalarınız...Kaşım düşse bişimi istiyosun diye başıma toplanmalarınız...
Evet çok mutluydum...O kadar mutluydumki hiç bir fotoda dişlerimden dudaklarımı göremedim henüz....
Teşekkür ederim en çok bizim hikayemizde yanımızda olduğunuz için....
Şu anda sabırla bu satırlarımı hala okuyan...
Vermem gereken zor kararlarda sizlere başvurduğumda, Duygularımı, karışıklıklarımı anlattığımda beni yalnız bırakmayıp tecrübeleriniz, verdiğiniz akıllarla beni yönlendiren blog arkadaşlarım gerçekten teşekkür ederimm hepinize..






